علف‌هاي هرز مزارع گندم به دو دسته پهن برگ و باريك برگ تقسيم مي‌شود.

الف- علف‌هاي هرز پهن برگ:

علف‌هاي پهن برگ به دو دسته علف‌هاي هرز يكساله و دايمي تقسيم مي‌شود. علف‌هاي هرز يكساله مانند: كيسه كشيش، خردل وحشي، گندمك، مياگرام، شلمي، ازمك، شقايق، خاك شير و ماشك. علف‌هاي هرز دايمي مانند: شيرين‌بيان، خار شتر، تلخه و پيچك صحرايي.

- علف‌هاي هرز باريك برگ:

بيشتر علف‌هاي هرز بريك برگ مزارع گندم متعلق به تيره گندميان (گرامينه) بوده و در مراحل ادامه رشد شباهت زيادي به گندم دارند. عمده‌ترين آن‌ها شامل يولاف وحشي، علف خوني، چچم، دم‌روباهي كشيده، جوموشي، علف پشمكي و چاودار است.

- روش‌هاي كنترل علف‌هاي هرز مزارع گندم

كنترل علف‌هاي هرز به دو طريق زراعي و شيميايي امكانپذير است.

ب- كنترل زراعي:

 مناسب‌ترين روش كنترل علف‌هاي هرز انجام عمليات زراعي است كه با روش‌هاي زير امكانپذير است:

- رعايت تناوب زراعي مانند كشت گندم پس از گياهان وجيني (آفتابگردان، ذرت، حبوبات، نباتات علوفه‌اي)

[ادامه مطلب]

نقش نباتات تناوبي و علفهاي هرز مزارع جاليز استان فارس در پايداري Phytophthora drechsleri عامل بوته ميري كدوئيان مورد بررسي قرار گرفت. با استفاده از محيط كشت انتخابي، جدايه هاي قارچ عامل بيماري از ريشه خارشتر، شيرين بيان، ترب وحشي، يونجه زرد و گونه هاي سلمك جدا گرديد. از گياهان فوق فقط يونجه زرد در شرايط مزرعه داراي علائم بوته ميري و پوسيدگي ريشه بود. قارچ مذكور از ريشه سايرعلفهاي هرز غالب مزراع جاليز مانند تاج خروس، تاجريزي، گلرنگ وحشي، پيچك صحرائي، مرغ، فرفيون، آفتاب پرست، ازمك، پنيرك، عروسك پشت پرده، خرفه، ترشك، چسبك و از ريشه هاي گياهان زراعي مانند گندم، جو، سيب زميني، يونجه، و فلفل كه غالبا در تناوب با جاليز كشت مي شوند جدانگرديد.تمام جدايه هاي P. drechsleri از گياهان ميزبان و علفهاي هرز قادر به رشد در دماي 37 درجه سانتي گراد بودند و روي طالبي قدرت بيماريزايي داشتن دبيشتر علفهاي هرز كشت شده در شرايط خاك بكر سترون و غير سترون با زئوسپور جدايه هاي قارچ P. drechsleri آلوده شدند. برخي از علفهاي هرز از جمله عروسك پشت پرده، ازمك، جغجغك، گلرنگ وحشي و پنيرك درمايه زني مصنوعي آلوده نشدند. حضور هردو تيپ سازگاري جنسي در P. drechsleri درريشه براي تشكيل ااسپور درتمام گياهان ضروروي بود. كلاميدوسپور در ريشه هاي مايه زني شده مشاهده نگرديد.