تريتيکاله بر حسب (ياگونه) گندم وچاودار تلاقي داده شده براي توليد ان ممکن است بهاره يا زمستانه باشد. گياهي است يکساله يا کمي بيشتر از يک سال وتيپ عمومي ان شبيه گندم است در
مقايسه با گندم از قابليت رشد ومقاومت بيشتري بر خوردار بوده واز ديد توقع نسبت به شرايط آب وهواسيي وزمين براي پهنه هاي نا مناسب توسيه شده است.

مسئله تامين غذاي جمعيت روبه افزايش جهان يکي از مهمترين مسائلي است که خصوصا در کشور هاي در حال توسعه ، که نيمي از جمعيت آنها از فقر غذايي يا سوء تغذيه رنتج مي برند فکر بشر را به خود مشغول ساخته است .در کشور ما نيز اين مسئله حائز اهميت است. از طرف ديگر با توجه به محدوديت مراتع کشور وعدم تناسب علوفه استحصالي ونياز غذايي دامهاي موجود در کشور،يافتن راهکارهايي که به حل اين مشکل کمک کنند ضروري به نظر مي رسد.
استفاده دومنظوره غلات تا دحدي به رفع اين مشکل کمک مي کند. در واقع با کاشت گياهي نظير تريتيکاله در پائيزعلاوه بر تامين دانه،مي توان از آن در فصلي که هيچ گياه علوفه اي يا مرتعي سبز وجود ندارد به منظور تعليف دامها استفاده کرد.

اين پژوهش، به منظور مقايسه پتانسيل احتمالي آللوپاتي عصاره هاي شبدر ايراني و برسيم بر رشد گياهچه هاي علفهاي هرز پيچک، تاج خروس، چاودار و خردل وحشي صورت گرفت. بخش هوايي دو گونه شبدر (شبدر ايراني و شبدر برسيم) در مرحله گلدهي، جمع آوري و خشک شد. به 5 گرم ماده خشک شده، 150 ميلي ليتر آب (براي عصاره آبي) يا متانول (براي عصاره آلي) افزوده شد و 12 ساعت در دماي اتاق روي همزن مکانيکي قرار گرفت. سه غلظت عصاره آبي و آلي، يعني 33.3 گرم در ليتر (غلظت 1)، 16.7 گرم در ليتر (غلظت 0.5) و 8.3 گرم در ليتر (غلظت 0.25) تهيه گرديد. بذرها در ظروف پتري محتوي اين عصاره ها قرار گرفتند. آب مقطر، بعنوان شاهد مورد استفاده قرارگرفت. پس از دو هفته، طول هيپوکوتيل و ريشه گياهچه هاي علفهاي هرز تعيين شد. بطورکلي، با افزايش غلظت عصاره هاي آبي و آلي هر دو گونه شبدر، رشد ريشه گياهچه هاي علفهاي هرز، روند رو به کاهشي نشان داد. بيشترين و کمترين کاهش رشد ريشه، به ترتيب در "تاج خروس" و "پيچک" مشاهده گرديد. پاسخ هيپوکوتيل گياهچه ها، برحسب گونه علف هرز و نوع عصاره، متغير بود. بيشترين و کمترين کاهش رشد هيپوکوتيل، به ترتيب در "خردل وحشي" و "پيچک" مشاهده گرديد. در مقايسه با عصاره آبي، عصاره آلي، اثر بازدارندگي بيشتري بر رشد گياهچه علفهاي هرز داشت. در مقايسه با شبدر ايراني، شبدر برسيم بازدارنده قويتر رشد گياهچه علفهاي هرز بود. بدين ترتيب، بنظر مي رسد مقدار آللوکميکالها در اين دو گونه شبدر، با يکديگر متفاوت است. در بين علفهاي هرز، پيچک تحمل بيشتري نسبت به آللوکميکالهاي اين دو گونه شبدر دارد. فريبا ميقاني ، جواد خلقاني ، مه لقا قربانعلي ، مرتضي نجف پور ص 107

قدرت رقابتي گندم در مقابل چاودار طي آزمايشي در سالهاي زراعي 80-79 و 81-80 در مزرعه تحقيقاتي موسسه تحقيقات آفات و بيماريهاي گياهي در منطقه ورامين مورد بررسي قرار گرفت. آزمايش در قالب طرح بلوکهاي کامل تصادفي با 24 تيمار و 4 تکرار انجام شد. الگوي طرح رقابتي فاکتوريل دو متغيره در نظر گرفته شد. تيمارها شامل کشت هاي خالص گندم در تراکم هاي 350، 450، 550 و 650 و چاودار در تراکم هاي 10، 30، 50 و 70 بوته در مترمربع و کليه ترکيبات تراکمي بين گندم و چاودار بود. در اين بررسي قدرت رقابتي گندم رقم مهدوي در مقابل چاودار با استفاده از مدل عکس عملکرد مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج آزمايش نشان داد که در شرايط بارندگي کم، چاودار داراي قدرت رقابت قوي تري نسبت به گندم مي باشد. در مقابل با افزايش ميزان بارندگي گندم تنوانست رقابت نسبتا برابري با چاودار نشان دهد. عملکرد بيولوژيک و اقتصادي گندم در سال اول تحت تاثير رقابت برون گونه اي تا رقابت درون گونه اي قرار گرفت. در سال دوم بدليل بارندگي بيشتر، رقابت درون و برون گونه اي گندم و چاودار با يکديگر تقريبا برابري نمود. تاثير رقابت چاودار بر عملکرد اقتصادي همواره بيشتر از عملکرد بيولوژيکي آن بود. محاسبه ضرايب رگرسيوني نشان داد که اثر هر بوته چاودار بر عکس عملکرد دانه گندم در سال اول و دوم به ترتيب معادل 3 و 1.2 بوته گندم از نظر رقابتي بود. نتايج نشان داد که هر 0.36 و 0.9 بوته چاودار اثري معادل يک بوته گندم برعکس عملکرد دانه گندم در سال اول و دوم داشت.  عليرضا عطري ، محمدعلي باغستاني ص 59

on the special considerations relevant to organic rice production.

Organic Production

other pests.

اين  علفها  شامل  سوروف  ، اويار سلام ، قاشق واش  ، تير كمان آبي ، بندواش  ، سل واش و  …….. ميباشند  كه هزينه  مبارزه  با اين  علفها  بخش  اعظمي  از اقتصاد  كشاورزي  برنج  را  شامل  ميگردد .

بهترين زمان كاشت ذرت بذری سينگل كراس 704 در استان فارس 14 خرداد ماه توصيه شده است.
مهندس «افشار استخر» پژوهشگر ذرت بخش اصلاح و تهيه نهال بذر مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان فارس گفت: با توجه به اهميت توليد بذر هيبريد سينگل كراس 704 در استان فارس، پروژه «تعيين مناسب‌ترين تاريخ كاشت و تراكم بوته لاينهای خالص ذرت، در توليد بذر هيبريد سينگل كراس 704 در سالهاي 81 و 82 در منطقه زرقان و قادر آباد استان فارس اجرا شد.
وي با اشاره به اين كه كشت غالب ايران و استان فارس را هيبريد سينگل كراس تشكيل مي‌دهد گفت: اين هيبريد در كشت اول به منظور تهيه لانه و در كشت دوم براي تهيه دانه و علوفه هر سال حدود 100 هزار هكتار در اراضي استان فارس كشت مي‌شود.
مهندس استخر در ادامه افزود: در راستاي توليد حداكثر بذر در مزارع استان، قبل از هر گونه اقدامي لاينهاي خالص والديني با هدف تعيين مناسب‌ترين تاريخ كاشت و تراكم بوته اين لاينها در منطقه مورد آزمايش قرار گرفت.
اين پژوهشگر گفت: لاينهاي خالص نسبت به هيبريدها از رشد ضعيف‌تري برخوردارند لذا در برابر تنشهاي محيطي حساس‌ترند و تنشها عمدتا سبب غير همزماني ظهور اندام نر و ماده و كاهش درصد تلقيح اندام ماده در گياه مي‌شود.
وي با اشاره به اين كه تاريخ كاشت نامناسب بذر ذرت باعث ايجاد تنش حرارتي و گرمايي در دوره گرده‌افشاني مي‌شود افزود: تراكم بوته‌اي زياد باعث رقابت شديد بين بوته‌اي براي به دست آوردن آب و مواد غذايي مي‌شود لذا تعيين مناسب‌ترين تاريخ كاشت و تراكم بوته‌اي براي يك گياه به دليل افزايش توليد از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. مهندس استخر در مورد نتايج بدست آمده از اجراي طرح گفت: فاصله رديف مادري تا پدري در درصد تلقيح و عملكرد لاين مادري اثر معني‌داري داشت همچنين رديف‌هاي مادري نزديك‌تر به رديف‌هاي پدري هم درصد تلقيح و عملكرد بالاتري نسبت به رديف‌هاي دورتر داشتند.

مرحله بحراني تغذيه ذرت با فسفر از زمان ظهور هفتمين برگ تا ظهور گل تاجي است، به نحوي كه كمبود فسفر در اين مرحله عملكرد را تا 40 درصد كاهش مي دهد،
فسفر از عناصر غذايي مهمي است كه تمام گياهان به ويژه ذرت دانه اي به آن نياز فراواني دارند. فسفر در تشكيل دانه و كيفيت دانه بسيار موثر است. نياز ذرت به فسفر كمتر از ازت و تقريبا يك پنجم آن است. وجود اين عنصر به عنوان عنصر اصلي براي دستيابي به عملكرد مطلوب در گياه ضروري است. نقش فسفر در گياه شركت در ساخت و كار انتقال انرژي و ديگر فرآيندهاي زايشي است.
هر گونه كمبود فسفر در ذرت تا قبل از اين كه گياهان به ارتفاع 60-70 سانتيمتري برسد، مشاهده مي شود.
جذب فسفر در فاصله بين يك تا شش هفتگي رشد به حداكثر خود مي رسد، بنابراين لازم است نياز فسفري ذرت در اين فاصله زماني تامين شود. در اثر كمبود فسفر برگ هاي ذرت سبز تيره شده و حاشيه آنها بنفش مي شود، با ادامه رشد رنگ، رشد رنگ بنفش ناشي از كمبود فسفر از بين مي رود اما اين گياهان در مقايسه با ديگران كوتاهترند.
گياهان مبتلا به كمبود فسفر كوچكتر بوده و سرعت رشد كمتري دارند. لازم به ذكر است كه بعضي از هيبريدهاي ذرت علائم كمبود اين عنصر را نشان نمي دهند، در حالي كه ممكن است به فسفر عكس العمل مثبتي را نشان دهند. فسفر در گرده افشاني و پر شدن دانه ها نقش دارند، به همين دليل در كمبود فسفر بلال ها كوچك و اغلب داراي پيچ خوردگي بوده و دانه ها توسعه نيافته اند. كمبود فسفر در هفته هاي اوليه رشد سبب ايجاد يك سيستم ريشه اي كم عمق با پراكنش كم مي شود.
ميزان فسفر مورد نياز ذرت بستگي به نوع خاك و ميزان فسفر قابل جذب آن دارد. خاك هايي كه از نظر فسفر ضعيف و ميزان فسفر قابل جذب آنها كمتر از PPm 10 است، 90 كيلوگرم در هكتار فسفر نياز دارند. براي خاك هايي با فسفر PPm 15-10، 60 كيلوگرم در هكتار و براي خاك هايي با فسفر PPm 20-15، 30 كيلوگرم در هكتار فسفر توصيه مي شود.
مصرف فسفر بايد همراه با كاشت صورت گيرد و بهترين شيوه مصرف فسفر در زراعت ذرت افزودن آن در زير و كنار دانه هاي كاشته شده است، با توجه به اين كه كود سوپرفسفات تريپل ارزان تر از فسفات آمونيم است، پيشنهاد مي شود از سوپرفسفات تريپل استفاده شود.
منبع

برنج گياهی با تنوع ژنتيکی و توان سازگاری زيادی است. گونه زراعی مهم برنج Oriza sativa L. است که دارای 24=2n  کروموزوم می باشد، يک گونه زراعی ديگر به نام Oryza glaberrima steud وجود دارد، که در جنوب آفريقا کشت می شود، اين گونه نسبت به گونه قبلی دارای قدمت و تنوع ژنتيکی کمتری است.

گونه های وحشی زيادی از جنس Oryza درجهان مشاهده شده که تتراپلوئيد و دارای28=2n کروموزوم می باشند. ارقام و گونه هایO.nivara,O.rufipogon,Sharma,Shastry,Griff از خويشاوندان نزديک برنج زراعی O.sativa L. می باشند. O.rufipogon برنج وحشی دائمی و O.nivara برنج وحشی يک ساله می باشد.

 O.sativaاز گونه های مهم برنج است که در قاره های آسيا، اروپا، آمريکا کاشته می شود، برنج های زراعی ايران از اين نوع اند. اين گونه دارای انواع مختلف به شرح زير می باشد:

1-   نوع اينديکا (Indica )

از نوع های گرمسيری برنج است که درمقابل خشکی، بيماری و آفت مقاوم بوده و دارای ارقام مختلفی از نظر زمان رويش است. اين نوع، شامل برنج های دانه دراز و ساقه های بلند می باشند که دربرابر ريزش دانه حساس هستند و درکشورهای هندوستان، سری لانکا، تايلند و مالزی کشت می شوند.

2-    نوع ژاپونيکا (Japonica)

 از نوع معتدل برنج بوده و درمقابل سرما مقاوم است. اين نوع شامل برنج های ساقه نسبتاً کوتاه و دانه گرد بوده و درکشورهای چين، کره، ژاپن، کاليفرنيا و کشورهای اروپائی کشت می شود.