روی یک شاخه معمولا بخشهایی دیده می‌‌شوند که عبارتند از :

جوانه انتهایی : در نوک شاخه و ساقه قرار دارد. جوانه جانبی یا محوری : در محور برگ یا در زاویه بین برگ و شاخه وجود دارد.

جوانه فرعی : در نواحی گره روی جوانه محوری یا در یکی از دو طرف آن قرار گرفته‌اند و رشد نمی‌کنند مگر اینکه جوانه محوری از میان برود و فقط در بعضی گونه‌ها وجود دارد.

جوانه نابجا : گاهی جوانه‌ها در محلی غیر از گره‌های ساقه (بین موگره ساقه، یا حتی روی ریشه و برگ) بوجود می‌آیند که آنها را جوانه نابجا گویند.

اثر برگ : در پایین هر جوانه جانبی هر جوانه جانبی اثری است که محل اتصال برگ افتاده را نشان می‌دهد. اثر دسته آوند : در پایین هر جوانه جانبی اثر افتهای آوندی هم دیده می‌شود. این بافتها رابط ساقه و برگ و جوانه بوده‌اند.

به لحاظ استقرار به روی ساقه شامل : جوانه انتهایی، جانبی، فرعی و نابجا تقسیم می‌شوند و به لحاظ اندامی که تولید می‌کنند شامل جوانه گل، برگ، مرکب.

ساقه‌های چوبی در ساقه‌های چوبی مانند گردو در نوک شاخه جوانه‌ای به نام جوانه انتهایی و در طول شاخه آن جوانه‌های جانبی وجود دارد و در پایین هر جوانه اثر آوند و اثر برگ دیده می‌شود. در طول ساقه‌های چوبی در محل ارتباط بافتهای آوندی برگ و جوانه گره وجود دارد و در سطح ساقه برآمدگیهای کوچکی به نام عدسک دیده می‌شود.

جوانه از یاخته‌های مرسیتمی تشکیل شده است. این یاخته‌ها در برابر عوامل نامساعد محیط بسیار حساس‌اند و نیاز به محافظت دارند به همین مناسب اغلب جوانه‌ها از برگهای تغییر شکل یافته‌ای به نام پولک تشکیل شده‌اند. جوانه‌های گیاهان علفی و معدودی از گیاهان چوبی پولکهای حفاظتی ندارند و آنها را جوانه برهنه می‌‌نامند

Plants have three organs: roots, stems, and leaves. Growth, flowering, food production, and storage all depend on the activities of these three organs. The combination of stems and leaves makes up the shoot system that is usually visible because it grows above the ground and gives rise to flowers, fruits, and seeds. Roots, on the other hand, are often underground, but the root system can be every bit as massive as the aboveground shoot system. An active root system makes it possible for the plant to carry out growth, photosynthesis and other chemical reactions, branching, flowering, fruiting, and seed production

Roots are so critical to plant survival that a sprouting seedling devotes its first days to root growth before allowing leaves to pop out of the seed. During this time of early germination, the root anchors the plant in the soil and begins to deliver a reliable water supply to the growing seedling. In dry climates, the time taken by roots to find reliable water can take years. The two-year-old sprouts of some California oaks can have a three-foot long root, while their shoots are restricted to only two leaves. In the Namib Desert of Southwest Africa, Welwitschia plants spend their entire one-hundred-year life growing underground roots, leaving only two leaves on the plant even after a century of growth. These examples illustrate the priority placed on root growth over shoot growth in specialized (dry) environments. In moister climates, roots will still be the first organs to emerge from seeds, but leaves will follow them within about ten days

ساقه( Stem) برخلاف جانوران ، گياهان قادرند بطور نامحدودي رشد كنند. رشد طولي آنها به وسيله مريستم هاي انتهايي ، و رشد قطري توسط ساير مريستم ها انجام مي شود. ساقه در گياهان معمولا برافراشته بوده و روي سطح خاك قرار مي گيرد. در بعضي از گياهان مانند سرخس ها و يا چمن هاي چند ساله اين سيستم ساقه اي ممكن است بطور افقي زير يا در سطح زمين رشد نمايد يا در ديگر گياهان ساقه ها ممكن است خيلي كوتاه يا نامشخص باشند. در تعدادي از گياهان، ساقه هاي تخصص يافته اي وجود دارند كه جهت بالارفتن ، يا ذخيره آب و موادغذايي بكار مي روند. شكل خارجي ساقه: ساقه اساسا تشكيل شده از يك محور با برگهاي متصل به آن . برگها ممكن است به شكل مارپيچي (آرايش متناوب) يا به صورت جفت (آرايش متقابل) روي ساقه قرار گيرند. برگها گاهي در دستجات سه تايي يا بيشتر قرار مي گيرند و به آنها برگهاي فراهم (آرايش فراهم) گفته مي شود. ناحيه يا منطقه اي از ساقه كه برگها به آن متصل مي شوند گره ناميده شده و منطقه اي از ساقه كه بين گرهها قرار دارد ميان گره ناميده مي شود. يك برگ معمولا داراي يك پهنك وسيع و يك پايه بنام دمبرگ است كه به وسيله آن به ساقه متصل است. در زاويه بين دمبرگ و ساقه، جوانه اي به وجود مي آيد كه جوانه جانبي نام دارد. جوانه هاي جانبي ممكن است ايجاد انشعاب نموده و يا داراي بافتهايي باشند كه توليد گلهاي فصل آينده را بكنند. بيشتر جوانه ها ولي نه همه آنها به وسيله يك يا چندين فلس محافظت مي شوند كه هنگام شروع رشد، مي افتند. در راس هر ساقه ،يك جوانه انتهايي وجود دارد . جوانه انتهايي معمولا شبيه جوانه جانبي است ولي كمي بزرگتر از آن و بر خلاف جوانه جانبي،جوانه انتهايي توليد انشعاب شاخه نمي كند اما به طور معمول بافتهايي را توليد مي كند كه در طي فصل رشد باعث رشد طولي ساقه مي شوند. فلسهاي جوانه انتهايي هنگامي كه در بهار مي افتند اثر يا زخمهايي را در اطراف شاخه ايجاد مي كنند. سن يك ساقه را مي توان به وسيله شمارش تعداد زخمهاي مربوط به فلسهاي جوانه تعيين نمود. منشا و رشد ساقه: در راس هر ساقه يك مريستم انتهايي وجود دارد. اين مريستم كه باعث افزايش طول ساقه مي شود قبل از شروع فصل رشد در حالت نهفتگي است و توسط فلسها و پيش برگها ( پريمورديوم ) محافظت مي شود.

استیل Stele :

مجموعه بافت های قسمت مرکزی در ریشه و ساقه را که شامل آوند های چوب و آبکش همراه پریسیکل و منطقه اینترفسی کولار و مغز باشد اصطلاحا استل نامند.

بافت پارانشیم  Parenchyma tissue :

پارانشیم بافتی است که در اسکلت اولیه گیاهان از بافت مریستم بنیادی یا مریستم زمینه نتیجه می شود و با دستجات آوندی که از پروکامبیوم نتیجه میشود و در ارتباطند.

فلوژن:بافت زاینده چوب پنبه

تیسو Tissue:

مجموعه یاخته های همشکل و همانندی که عهده دار  عمل ویژه ای می باشند بافت یا تیسو نامیده می شود.

کوتینی شدن غشاء سلولزی:

تبدیل غشاء سلولزی گیاه به کوتین که آن را کوتینیز اسیون یا کوتینی شدن  Cutinisation  می نامند.

این متن توسط  وب لاگ مرکز تخصصی مقالات  کشاورزی بنام کشاورز تنها گرد آوری شده و در صورت استفاده با ذکر منبع مجاز است.