اين آزمايش بمنظور بررسي تحمل به شوري ارقام يونجه در محيط گلخانه انجام گرفت .آزمايش بصورت فاكتوريل با دو فاكتور رقم در 6 سطح (رنجر ، رهنا ني، همداني ، مائوپا، بمي ويزدي)وشوري در 6 سطح (شاهد ،3/0- ، 6/0-،9/0 -،1/1- و 3/1- مگا پاسكال)² در قالب طرح كاملا تصادفي در چهار تكرار انجام گرفت . در اين آزمايش از محيط شن و آبياري بوسيلة محلول غذايي جانسون استفاده گرديد . شن لازم براي آزمايش ابتدا از غربال 2ميلي متري گذرانده شد و سپس بوسيلة فشار آب كاملا شسته شد . مجددا شنها با آب مقطر دوباره شسته شدند .
دماي گلخانه در مدت آزمايش حدود 5 ± 25 درجه سانتي گراد ورطوبت نسبي در محدوده 80 تا 70% نوسان داشت.در پتانسيل 1/1- و 3/1- مگا پاسكال بوته ها در اثر غلظت بالاي نمك در محيط ريشه از بين رفتند .در اين آزمايش سطح برگ تحت تاثير رقم و پتانسيل آب محيط قرار گرفت به طوري كه اثر رقم وپتانسيل آب در كليه نمونه برداريها بر سطح برگ كاملا معني دار بود . ماده خشك بخش هوايي يونجه در كليه نمونه برداريها تحت تاثير رقم بوده اما اثر پتانسيل آب در سه نمونه برداري آخر در توليد ماده خشك معني دار بود . ارتفاع بوته ها نيز تحت تاثير رقم وپتانسيل آب قرار گرفت. با كاهش پتانسيل آب محيط ، ارتفاع بوته ها كاهش يافت بطوري كه اين كاهش در پتانسيلهاي 3/.- ، 6/.- و9/.- مگا پاسكال نسبت به شاهد برابر 9/17 ، 8/36، 7/54 در صد بوده است. اثر رقم وپتانسيل بر تغييرات پتانسيل آب گياه كاملا معني دار بود .از مجموع نتايج بدست آمده مي توان نتيجه گرفت كه ارقام رنجر و رهناني در كليه صفات تحت بررسي در شرايط شور برتري خود را نسبت به ساير ارقام نشان داده و رقم مائوپا حساسيت نسبت به شوري را بروز داده ودر صفات تحت تحت بررسي نسبت به ساير ارقام از سطح پايين تري برخورداربوده است.

با وجود اثرات مفيد كودهاي شيميايي در افزايش توليد محصولات مختلف زراعي و باغي در صورتي كه استفاده از كودها به همراه آگاهي و علم و چگونگي كاربرد آنها نباشد نتيجه حاصله چندان مطلوب نخواهد بود.

در زمان‌هاي گذشته متخصصان و پژوهشگران علم گياهي غالباً نمي‌دانستند كه از مجموع كودهاي ازته و ازت معدني شده خاك فقط 50% مورد استفاده گياه قرار مي‌گيرد و ممكن است ازت به صورت گاز از خاك خارج و يا اين كه با آب آبياري و باران از خاك خارج شود. منبع اصلي ازت براي گياهان مواد آلي خاك مي‌باشد كه از باقيمانده حيواني و گياهان قبلي حاصل شده و به طور طبيعي و يا در نتيجه عمل انسان به خاك داده شده است.

معمولاً كشت و كارهاي صحيح و اصولي مقدار قابل توجهي از ازت را كه توسط گياه از خاك خارج مي‌شود با افزودن كودهاي آلي و باقيمانده‌هاي گياهي به خاك برگردانده مي‌شود. اگر كود دامي تازه به صورت جامد يا مايع بلافاصله به داخل خاك برده شود نگراني از بابت از دست رفتن ازت وجود نخواهد داشت.

در حال حاضر توصيه جهت حفظ تعادل ازت خاك آن است كه بقاياي گياهي ، كود حيوان و كود سبز به زمين داده شود تا هم ازت خاك متعادل شود و هم مواد آلي خاك باعث بهبود خواص فيزيكي خاك شود. البته اين توصيه‌اي عام نيست. به عنوان مثال زير خاك كردن بقاياي گياهي در نواحي كه بيماري و آفتي غالب وجود داشته باشد توصيه نمي‌شود.

حفاظت و افزايش بازده ازت موجود در خاك در درجه اول بستگي به حفاظت خاك از عوامل فرسايشي، كم‌كردن تلفات به علت شستشو و ممانعت از تشكيل تركيبات ازتي فرار در خاك خواهد داشت. در ارتباط با فرسايش و جلوگيري از آن متأسفانه در كشور ما اقدامات مؤثري انجام نشده و پر شدن سدها، جاري شدن سيل و پيشروي كوير و شنزارها معضلات و دشواري‌هاي فراواني را موجب شده است، هرآينه در ايران جلوي صدمات فرسايش گرفته شود، طبق برآوردها زيان اقتصادي تلفات ازت نصف خواهد شد.

در ايران ميزان تلفات ازت بخصوص در نواحي مرطوب شمال ايران قابل توجه مي‌باشد. در نواحي كه مقدار بارندگي در حدود يك متر و بيشتر است ازت خاك مي‌تواند تا اعماق بيشتر از عمق نفوذ ريشه مهاجرت كند. در اين نواحي كه خاك در اواخر پائيز يخزده نيست بيشترين تلفات ازت انجام مي‌گيرد. زيرا باران فراواني باريده و درجه حرارت آنقدر نيست كه تعريق و تبخير تأثير زيادي در مجموع آب خاك داشته باشد. در اين وضعيت مي‌توان با داشتن پوشش گياهي كه كربن آنها زياد است (به مانند خانواده‌ غلات) از ازت خاك قبل از شستشو استفاده كرد.

در نواحي خشك تلفات ازت ناچيز است مگر در محصولاتي كه آبياري فراواني نياز دارند. برنج از جمله محصولاتي است كه تلفات ازت در آن قابل توجه بوده و روش‌هاي كشت و كار برنج راهايي براي تقليل و كاهش تلفات آبشويي باقي نمي‌گذارد. در نواحي خشك نيز قسمت اعظم تلفات ازت در فصل بارندگي و در غيبت و فقدان پوشش گياهي صورت مي‌گيرد.